FORMA EKSPERYMENTALNA W ERZE DIGITALNYCH TECHNOLOGII

Ada Kwiatkowska

Abstrakt

Teoria architektury pod±ża za wyzwaniami, które niesie ze sob± rozwój technologii cyfrowych i rewolucja informatyczna. Nowe poszukiwania eksperymentalnych form architektonicznych można znaleĽć w wizjach architektury wirtualnej, w których wyróżniono cztery podstawowe nurty: forma jako poinformowana materia w erze komputera osobistego, forma jako kod digitalny w erze elektronicznego ekosystemu, forma jako quantum energii w erze sztucznej inteligencji i forma jako ekspresja relatywno¶ci i nieci±gło¶ci czasoprzestrzeni w erze samo¶wiadomo¶ci komputerów. Forma architektoniczna w nurcie architektury wirtualnej, jest ekspresj± wyobraĽni twórcy lub ekspresj± samo¶wiadomo¶ci formy. Jest form± transgeniczn±, stale podlegaj±c± modyfikacjom w cyberprzestrzeni. Jej relacje z otoczeniem s± rozmyte, forma może przechodzić we własny kontekst i na odwrót – kontekst może stać się form±.

Artykuł:

Kwiatkowska, Ada (2004). „Forma eksperymentalna w erze digitalnych technologii”, Architectus, nr 1(15), s.59-67. (ryc. Ada Kwiatkowska)                                                   

Copyright © 2026